Tagarchief: puber

Puberwapen

Laatst was een puber welwillend genoeg om mij te informeren over een inspiratiebron in zijn strijd tegen zijn ouders. Dit was een vrij slimme jongen van 13 jaar die met behulp van een discussietechniek de discussie over een bepaald controversieel punt van zijn ouders probeerde te winnen. Hij had zijn techniek geleerd door een filmpje op Youtube: ‘How to win any argument’, en was erin geslaagd om het zijn ouders behoorlijk lastig te maken. Hij stuurde mij de link.

Ik vond het filmpje informatief (er worden 5 tips gegeven) en ik moest er ook erg om lachen. Mijn advies aan ouders: probeer een discussie met je puber niet te winnen!

Eerder werd op dit weblog over puberwapens geschreven hier.  Van de verschillende genoemde puberwapens vallen de tips gegeven in het filmpje volgens mij ergens tussen de categorie: ‘drammen, zeuren, doorzagen’ of de categorie ‘op je gevoel spelen, verleiden, misleiden’.

Overigens suggereert de komiek in het filmpje dat het misschien beter is om zijn tips niet te gebruiken in een discussie met ‘loved ones’… maar of pubers hun ouders of verzorgers altijd zien als een ‘loved one’ is de vraag.

Veel plezier er mee en succes gewenst met het liefhebben van je puber en het trotseren van zijn of haar protesten en discussietechnieken.

 

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Opvoedkunde

Leerplichtwet niet van deze tijd?

Onder deze kop een artikel in de Volkskrant van vandaag, waarbij het vraagteken van mij komt.

Het is de kinderombudsman, Marc Dullaert die beweert dat de leerplichtwet niet meer van deze tijd is. Hieronder staat het bericht uit de Volkskrant.

Dullaert schijnt overspoeld te zijn door klachten van thuiszitters en hun ouders. Ik ben benieuwd naar deze klachten maar dat vertelt het verhaal niet. Alleen omdat de wet niet van deze tijd zou zijn, deze afschaffen vind ik geen argument.

Regelmatig kom ik tegen dat sociale en emotionele problemen een puber of adolescent dermate in beslag kunnen nemen dat ze het niet kunnen opbrengen om naar school te gaan. Het is mijn ervaring dat leerplichtambtenaren streng kunnen zijn maar ook begripvol. Samen met de ouders en de school een weg uit deze problemen vinden zonder teveel druk vanuit de leerplichtwet helpt. Maar in mijn ervaring gebeurt dit juist al vaak en zijn leerplichtambtenaren flexibel genoeg. Soms betrekt een leerplichtambtenaar er een onderwijsconsulent bij. Die is goed op de hoogte van de vele verschillende opties binnen het Nederlandse onderwijs zodat er een flexibele oplossing gevonden kan worden.

De druk om naar school te gaan en daar te presteren komt niet louter door de leerplichtwet. Met zijn allen hebben we bedacht dat presteren en succes boven alles gaat, ook boven een gevoel van welbevinden.

Meestal ben ik als professional de leerplichtwet en de ambtenaar juist dankbaar. Vooral wanneer de emotionele problemen van de puber samenhangen met een vorm van grenzeloosheid in het systeem rond het kind. Ouders durven soms geen grenzen te stellen uit angst om de liefde van hun kind te verliezen. Sommige ouders geven geen grenzen aan omdat ze de verantwoordelijkheid behorende bij het opvoeden van hun kind, niet aankunnen. Dan heb je zo’n wet nodig.

Het lijkt me niet eenvoudig om te besluiten wanneer de wet wel of niet toegepast moet worden of zoals Dullaert voor ogen heeft: een zogenaamd ‘thuiszittersakkoord’ te ondertekenen. Kortom: voorlopig deze wet niet afschaffen!

Bewerkt door: redactie − 16/05/13, 10:50  − bron: ANP

© ANP. Kinderombudsman Marc Dullaert

Het onderwijs moet flexibeler omgaan met kinderen die niet naar school gaan omdat ze extra zorg nodig hebben. Desnoods moet in deze gevallen de leerplichtwet worden losgelaten. Dat zegt Kinderombudsman Marc Dullaert donderdag. Volgens hem zitten er duizenden kinderen thuis.

Dullaert deed onderzoek naar deze ‘thuiszitters’. Hij concludeert daarin dat de huidige leerplichtwet niet meer van deze tijd is. Voor kinderen met specifieke behoeften op medisch, sociaal, intellectueel of emotioneel gebied is het niet altijd haalbaar om iedere dag in de klas te zitten, zegt hij.

‘Het huidige onderwijssysteem is in beton gegoten, terwijl deze kinderen om flexibele oplossingen vragen’, aldus de Kinderombudsman.Dullaert doet in zijn onderzoeksrapport enkele aanbevelingen. Zo wil hij dat het ministerie van Onderwijs een ‘thuiszittersakkoord’ sluit met onder meer scholen en de onderwijsinspectie. Ook pleit hij ervoor dat iedere regio een onafhankelijke ‘leerrechtregisseur’ krijgt die – als het moet – knopen kan doorhakken.

De Kinderombudsman startte zijn onderzoek vorig jaar augustus nadat hij een meldpunt voor thuiszitters had geopend. ‘Ik werd overspoeld door klachten van thuiszitters en hun ouders’, zegt Dullaert.

Enrique en Hugo
Een bekende zaak is die van de zeilbroers Enrique en Hugo. Volgens hun ouders kunnen de twee wegens zware dyslexie en hoogbegaafdheid niet terecht op een Nederlandse school. De broers vertrokken vorig jaar op een zeilreis om aandacht te vragen voor hun zaak.

Staatssecretaris van Onderwijs Sander Dekker laat in een reactie weten te zullen nadenken over het thuiszittersakkoord. ‘Als een akkoord alleen maar een hoop papier met goede bedoelingen oplevert, dan moeten we er niet aan beginnen. Daar is geen kind bij gebaat.’ De staatssecretaris deelt de mening van de Kinderombudsman dat er meer ruimte moet komen voor maatwerk en flexibiliteit. ‘Het ene kind is het andere niet, dus dat vraagt om precieze oplossingen’, aldus Dekker.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Opvoedkunde, Persoonlijk en politiek

Puberwapens en pubermanipulaties

Regelmatig raad ik een ouder met een puber aan om: ‘Alles went, ook een adolescent’, van de Belgische psycholoog Theo Compernolle, te lezen. Het hele boek is goed maar ik bedoel nu de paragraaf: ‘Pas op voor puberwapens en puber-manipulaties!’

Ouders denken soms niet op te kunnen tegen de invloed van vrienden van hun puber en de invloed van het internet. Maar ze moeten het idee van opvoeden juist niet opgeven als hun kinderen gaan puberen.

Juist in de puberteit moeten ouders hun kinderen een mening geven en hen stimuleren om daarover na te denken. Zo zetten zij de hersens van hun pubers op ‘aan’, zei psychologe Martine Delfos in een artikel enkele jaren geleden in NRC Handelsblad. Haar advies was dan ook: Stel grenzen en trotseer de protesten!

Hieronder een samenvatting van de zojuist bedoelde paragraaf van Theo Compernolle. In de hoop dat ouders door de herkenning ervan zich gesterkt voelen om te blijven opvoeden.

De manieren waarop een puber zijn zin probeert te krijgen zijn dezelfde als die van een veel jonger kind. Alleen zijn de wapens nu groter, sterker, krachtiger, dreigender en meestal lastiger. Als een puber de onderstaande middelen vaak of zelfs voortdurend gebruikt, dan is dat omdat hij er in het verleden succes mee had.

Gebruikt je puber op 16/17 jarige leeftijd nog steeds dit soort wapens, dan kun je het wel vergeten zegt Compernolle: “Er is weinig meer aan te doen, behalve hem zo snel en netjes mogelijk de deur uitwerken. Dan kan hij zelf ervaren hoe het is om zichzelf te redden in een wereld waar niemand dat soort dreigementen pikt.”

De meest geliefde puberwapens en puber-manipulaties:

1 Drammen, zeuren, doorzagen

In principe is dit een uitputtingsslag. Als een kind na 10 minuten drammen zijn zin krijgt, zal hij de volgende keer minstens voor die 10 minuten gaan en als dat geen succes heeft, nog langer aanhouden. Door steeds toe te geven leer je je kind steeds beter drammen, langer zeuren en vervelender doorzagen.

Voor een extreem en ook grappig voorbeeld zie het blog bericht Puberwapen

2 Schreeuwen, schelden, woedend of hysterisch worden

Ontkracht de emotie niet, val ze niet aan of negeer ze niet, is het advies. Boos zijn mag maar schreeuwen en schelden hoef je niet te accepteren.

puber

 

3 Stommetje spelen

Het zwijgen van een kind wordt door veel ouders als heel vervelend ervaren. Vaak zijn pubers er beter in dan hun ouders en trekken ze een muur voor je op waar je niet doorheen komt. Ga niet smeken om binnen gelaten te worden want daarmee versterk je het machtsgevoel van je kind. Wat wel eens wil werken om het ijs te breken is het schrijven van een briefje.

4 Op je gevoel spelen, verleiden, misleiden

Een goede manier om je ouders om te krijgen is: inspelen op hun liefde of op hun schuldgevoel. De kreet: “Ik haat je”, kunnen 3-jarigen al gebruiken al weten ze vaak nog niet wat het betekent. Ouders die zich hierdoor van de wijs laten brengen krijgen steeds minder liefde en steeds meer haat.

Pubers kunnen op je gevoel spelen met: “Ik heb er niet om gevraagd om op de wereld gezet te worden”, of met: “Het is jullie schuld dat ik ongelukkig ben”. Verleidende opmerkingen zoals: “Pap, jij snapt de jeugd veel beter dan mama, mag ik van jou…” zijn een valkuil. Misleidende opmerkingen zoals: “De anderen van mijn klas mogen wel…” kunnen ook effectief werken. Een stevige ouder zegt: “Dit vind ik zò belangrijk dat het er niet toe doet wat die andere ouders zeggen”.

5 Geweld gebruiken

Fysiek geweld moet in de kiem worden gesmoord met een maatregel die voldoende zwaar is om de kans op herhaling te voorkomen.  Hoe geweld gestopt kan worden geeft Haim Omer aanwijzingen voor.

6 Dreigen en chanteren

De ultieme catastrofale manipulatie- en chantage middelen zijn: weglopen, dreigen met zelfmoord, zwaar fysiek geweld gebruiken of ermee dreigen. Kinderen gebruiken deze middelen in twee situaties:

a als ze werkelijk volledig klem zitten, geen uitweg meer zien

b als ze hun zin niet krijgen waar ze het wel verwacht hadden

Deze dwangmiddelen geven de ouders dikwijls de indruk dat ze voor een onoplosbaar dilemma staan. Als ze toegeven gaat het fout, als ze niet toegeven gaat het ook fout, denken ouders. Maar zo is het niet. Als je toegeeft aan chantage middelen, houdt de chantage niet op, die begint steeds opnieuw en wordt alsmaar erger.

Wees alert op het alarmsignaal dat je kind met een van deze dwangmiddelen geeft: ofwel er is iets grondig mis met je kind, met jullie relatie, met het gezin of op school, ofwel is het eindpunt bereikt van een escalatie van chantage, meestal de climax van verwenning.

In dit geval is het tijd om een beroep te doen op een stevige gezinstherapeut die verstand heeft van pubers en adolescenten.

Als de zaak opeens is geëscaleerd en het eigenlijk altijd redelijk goed gaat kan een afkoelingsperiode een oplossing zijn. Bijvoorbeeld dat je kind een paar weken bij goede vrienden of kennissen gaat logeren.

5 reacties

Opgeslagen onder Opvoedkunde