Tagarchief: moeder

“Opnieuw jong kunnen zijn… maar dat kan ik niet”

Dit zegt de dichter, musicus Rogi Wieg in een interview met Wim Brands op een vraag naar een laatste wens kort voor zijn dood en dan laat hij zijn tranen de vrije loop.

Het in memoriam van de dichter Rogi Wieg (1962-2015) is te zien bij VPRO Boeken.

Als jongeman van 17 al bij de psychiater en aan de medicijnen. Het is dan 1979. Hij publiceert in 1981 zijn eerste dichtbundel.

Vele diagnoses passeren de revue in zijn korte leven; depressie, dwangstoornis, bi-polaire stoornis, ‘borderline’ misschien, het is moeilijk te zeggen. De beste neurologen weten het niet precies. Neuro-transmitters in zijn hersenen die mede door het medicijngebruik niet meer goed functioneren… Wieg is duidelijk op zoek geweest naar hulp.

Als hij iets opbouwde in zijn leven moest het ook meteen weer stuk. “Waarom?”, vraagt Brands in het interview. Wieg denkt dat uiteindelijk een diepe woede tegenover zijn ouders, zijn moeder, hieraan ten grondslag ligt. “Onder andere omstandigheden was ik misschien een seriemoordenaar geworden, steeds weer opnieuw mijn eigen moeder doden”.

Hij noemt zijn moeder een slecht mens met een narcistische persoonlijkheidsstoornis: “Narcisten verkleinen anderen”. Hij laat grootse gedichten achter.

Een laatste gedicht:

I WANT TO TALK ABOUT YOU

God, geef mij nog een laatste
gedicht. In Uw metaforen beveel
ik mijn lichaam en geest.

Laat mijn dood een bloemlezing
zijn van iemand en iets. God,
maak van mijn pijn een bloementrompet
en maak van mij een vuurzee van water.

Zo zal ik niet sterven, maar ga ik
alleen een beetje dood. In mijn
ruggenmerg strooit U confetti
en daaruit zullen vleugels groeien.

Zo zal ik gezelschap voor U zijn
en U vliegensvlug voorlezen uit
oude boeken. Mijn God, ik zal
U niet verlaten.

[Amsterdam, 16 mei 2015]


Bij mij wordt de vraag opgeroepen of Wieg zijn verlichting teveel zocht in de psychiatrische diagnose. Psychische problemen moeten we samen oplossen en het probleem met psychiatrische diagnoses  is dat zij beperkte aanwijzingen geven voor behandeling behalve met psychofarmaca en dat deze diagnoses vaak samengaan met een slechte prognose.

‘Hoe moet ik leven?’ Door verbinding en liefde, zegt de Belgische psychiater Dirk de Wachter in zijn boek: ‘Liefde. Een onmogelijk verlangen?’ . We moeten het samen doen, het leven.

Het verlenen van euthanasie bij Wieg verliep volgens de regels maar is moeilijk te verteren.


 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Psychologie, proza en poëzie, Psychotherapie - Rouwen