Tagarchief: emotie

De psychologie van het spirituele zoeken

De Canadese arts en specialist Gabor Maté, die inmiddels niet meer als arts werkt maar als openbaar spreker en schrijver, probeert in dit korte filmpje uit te leggen hoe spiritualiteit kan leiden tot een ongezond leven.

Hij citeert de klinisch psycholoog John Welwood die het concept van de spirituele omzeiling bedacht, de ‘spiritual bypass’. Van een spirituele omzeiling is sprake wanneer je de spirituele zoektocht gebruikt om verder weg te komen van je zelf en je emoties.

Een spirituele zoektocht kan groots zijn als het ten dienste staat van het zoeken naar waarheid maar als het ten dienste staat van het zoeken naar zekerheid werkt het beperkend.

Maté heeft keer op keer gezien dat ziek zijn een product is van het ontkennen van emotie. Spirituele zoekers die in een ‘spirituele bypass’ terecht komen, zullen misschien een mooie dood ervaren, maar zullen volgens Maté korter leven. Als je je niet kunt verhouden tot je eigen emotionele werkelijkheid schakel je volgens Maté je immuunsysteem uit, verstoor je de hormoonhuishouding en het energetische systeem wat gevolgen heeft voor hart en vaten en het zenuwstelsel.

Dus wat bedoelen we met een spirituele zoektocht? Als het betekent dat we niet meer boos mogen zijn of dat we de hele tijd sereen moeten zijn, dan is spiritualiteit een manier je zelf te onderdrukken.

Maté ziet zichzelf als een spirituele zoeker is en raadpleegt spirituele leraren om zichzelf en zijn relatie tot de wereld beter te begrijpen, maar hij vindt dat de zoektocht zich ook moet afspelen op andere niveau’s.

Een ander interessant filmpje van Maté vond ik: ‘Hoe noodzakelijk het is om echt te zijn’.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologie en boeddhisme

Emocratie

Een reactie op ontwikkelingen in de politiek vanuit de psychiatrie: “Meer en meer mensen zijn depressief, angstig en moe”, zegt Dirk de Wachter

Te zien in het Belgische TV programma: De Afspraak op Canvas: Er zijn veel emoties in het spel.

http://deredactie.be/cm/vrtnieuws/videozone/programmas/deafspraak/2.47559?playlist=7.39638&video=1.2819461

1 reactie

Opgeslagen onder Persoonlijk en politiek

Kinderen met autisme zijn wèl empathisch

Dit in tegenstelling tot wat tot nu toe werd aangenomen.

Het lijkt er op dat ook autisme een overlevingsmechanisme of ‘coping’ mechanisme is net zoals depressie en andere DSM kwalificaties.

Belangrijk nieuws uit onderzoek van de Universiteit van Leiden.

5

Gebleken is dat kinderen en jongeren met autisme wèl worden geraakt door het verdriet van een ander, maar dat ze niet weten hoe ze hiermee moeten omgaan. Empathische gevoelens bij deze kinderen blijken te kunnen leiden tot agressie’, verklaart onderzoekster Prof. Dr. Carolien Rieffe: ‘Ze raken overprikkeld door de emotie van de ander. Dit verklaart ook waarom we vaak zien dat ze emoties van anderen negeren of proberen te negeren.’

Het is voor deze kinderen dus extra belangrijk dat ze eerst de eigen emoties leren reguleren voordat ze zich gaan bezighouden met de emoties van anderen.

Dit reguleren kan door deze kinderen goed te leren mentaliseren. Meer over mentaliseren hier. Meer over empathie hier.

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologie

Positieve en negatieve gevoelens bij het leren

‘Leerproblemen? Laat je oppeppen door je computer’.

Onder deze titel beveelt Marilse Eerkens van De Correspondent het volgende artikel aan uit de Hechinger Report, een Amerikaanse website voor onafhankelijk onderwijsnieuws: ‘Computer tutors that can read students’ emotions’ van Annie Murphy Paul. Uit de Correspondent:

Leerlingen die moeite hebben met leren, doen er bijna altijd goed aan om een bijlesleraar in te schakelen, zo blijkt uit onderzoek. De verklaring daarvoor lijkt logisch: de leerling krijgt de lesstof nu meer ‘op maat’ aangeboden. Maar recent onderzoek laat zien dat er nóg een verklaring is voor het feit dat die individuele aandacht zo goed werkt: bijlesleraren zijn meer dan de helft van hun tijd kwijt met het reguleren van de emoties van hun leerlingen. En het lijkt erop dat die ‘emotieregulatie’ minstens zo veel bijdraagt aan het leersucces. Experimenten met digitale bijlesleraren – computers die emoties kunnen ‘lezen’ en feedback op maat geven – bevestigen deze theorie en geven nog meer inzicht in de rol van verschillende positieve en negatieve emoties die bij leren komen kijken.

Deze introductie van Marilse Eerkens maakte mij nieuwsgierig. Welke emoties zijn dit? En hoe worden ze gereguleerd? Hier volgt een samenvatting van het artikel uit de Hechinger Report.

Basis-emoties zoals boosheid, walging, angst, blijdschap, bedroefdheid en verbazing zijn niet zozeer de emoties die bij het leren horen. De zogenaamde ‘academische’ emoties zijn: nieuwsgierigheid, genot, stromen, verbinding, verwarring, frustratie en verveling.

Emoties zoals deze zijn te herkennen aan de houding waarmee leerlingen in hun stoel zitten, aan de druk waarmee ze op hun muis klikken en zijn af te lezen aan sensoren die op de huid van een hand of arm vastgeplakt zijn. Daarmee kun je meten of een leerling opgewonden en nieuwsgierig is of juist angstig en gefrustreerd. Ook camera’s kunnen gezichtsuitdrukkingen analyseren en microfoons kunnen toonhoogte en amplitude van de stem van een leerling meten. Een ‘affect-gevoelig’ computerprogramma kan op deze manier informatie verzamelen over de emotionele toestand van een leerling terwijl die studeert. Dit is de eerste stap.

De volgende stap is dat de computer op die gevoelens reageert en wel op een manier die het leren stimuleert. Net zoals een bijles-leraar dat doet. Er is een bijles-computerprogramma ontwikkeld met een avatar die emoties spiegelt, een avatar die glimlacht wanneer de leerling glimlacht, zodat de leerling zich begrepen en ondersteund voelt. Als de leerling negatieve emoties uit, bijvoorbeeld frustratie dan biedt het programma een verbale geruststelling zoals: “Soms ben ik ook gefrustreerd wanneer ik deze wiskunde problemen probeer op te lossen”. Hierna komt de avatar met een, volgens de onderzoekers zeer belangrijke, positieve wending zoals: “Aan de andere kant, belangrijker dan de oplossing van de som, is de inspanning die jij doet en dat je er rekening mee houdt dat iedereen die het probeert wiskunde kan.”

Deze technologie is alleen nog te vinden in een wetenschappelijk laboratorium. Nieuwe bewijzen worden geïntegreerd met gegevens uit meer conventioneel onderzoek naar het leren en studeren. Het experimenteren met ‘affect-gevoelige’ computers bevestigt dat negatieve emoties zoals angst en frustratie cognitieve energiebronnen kunnen verbruiken waardoor er minder overblijft voor de leertaak. Positieve emoties zoals nieuwsgierigheid en verbazing, versterken de energie voor het leren.

Een gevoel van verwarring helpt het leren

Positieve emoties bevorderen het aannemen van ‘mastery goals’ – het willen leren op zich – terwijl negatieve emoties het aannemen van ‘performance goals’ – het willen behalen van een goed cijfer of score – bevorderen. Positieve gevoelens leiden tot flexibele, creatieve en holistische manieren van oplossen terwijl negatieve gevoelens leiden tot gedetailleerd en analytisch denken.

Het aannemen van ‘mastery goals’ zou je denk ik kunnen zien als een vorm van intrinsieke motivatie en het aannemen van ‘performance goals’ leidt meer tot de zogenaamde extrinsieke motivatie. In het huidige onderwijs en in onze prestatie-maatschappij is de aandacht voor deze laatste vorm van motivatie dominant. Het gaat volgens mij tegenwoordig te veel om het resultaat in plaats van dat het gaat om plezier in het leren. Meer over intrinsieke en extrinsieke motivatie hier.

Positieve gevoelens komen het leren ten goede maar onderzoekers hebben ook gevonden dat leren op een diep niveau ook altijd samengaat met enkele negatieve emoties. Die negatieve emoties concentreren zich op het moment dat een leerling worstelt met het begrijpen van nieuwe denkwijzen. In feite laten leerlingen de laagste niveaus van plezier zien op momenten dat ze het meeste leren. Een gevoel van verwarring blijkt de beste voorspeller te zijn voor het leren.

Negatieve en positieve emoties volgen elkaar op een voorspelbare manier op. Eerst voelen leerlingen zich op zijn slechtst op het moment dat ze een strijd hebben met het cognitief uit balans zijn, een toestand van verwarring, waarna ze zich beter gaan voelen als ze het materiaal beter begrijpen.

Voor leerlingen die steeds weer opnieuw mislukkingen ervaren terwijl ze vooruit proberen te komen leidt verwarring echter tot frustratie en vervolgens tot afhaken en verveling. Deze leerling heeft een bijlesleraar nodig.

Computers maken nu een inhaalslag op hetgeen goede leraren altijd al deden: Gevoelens deel uit laten maken van de les.

5 reacties

Opgeslagen onder Psychologie

Zelfreflectie kan wel een duwtje gebruiken

Dit zegt Arie de Mol vertaler/regisseur in een interview naar aanleiding van de opvoering van het toneelstuk van Brecht: ‘De goede mens van Sezuan’. Het wordt gespeeld door Toneelgroep Maastricht. De Mol: “De zelfreflectie waartoe Brecht uitnodigt ontbreekt in de huidige samenleving en kan wel een duwtje gebruiken”.

Hij wil Brecht een nieuw elan geven want zijn toneelstukken gaan over de grote verhalen van het leven. Ik zag het in de stadsschouwburg van Leiden en vond het een zeer verfrissende opvoering die mij raakte en opnieuw deed nadenken.

Het is een vrolijk en ontroerend verhaal en zeker niet alleen gemoraliseer, waar Brecht vaak van beticht wordt. Maar het gaat uiteindelijk wel over moraal namelijk over hoe moeilijk het is om als mens het goede te doen in een wereld die om overleven vraagt.

Brecht kiest voor de parabelvorm waardoor je met enige afstand naar de personages kijkt. Hij wilde namelijk niet dat je als toeschouwer je teveel ging identificeren. Zijn stelling was: als je teveel geëmotioneerd bent denk je niet meer na.

‘Het goede’ in de mens is volgens de drie Goden in het stuk, hier gespeeld door één personage, het zachtaardige, het oog hebben voor de ander. Deze ‘drie-eenheid’ moet zich steeds in allerlei bochten wringen want hij weet soms ook niet hoe de mens goed kan zijn. Hans Trentelman speelt het personage van de drie Goden als een “door christen-democratische krampen geteisterde plebejer”, schrijft Loek Zonneveld in de Groene. Inderdaad wat een rol!

Hier een interview met Jessie Wilms, die het ‘Januspersonage’ Shen Te/Shui Ta speelde. Dit is de hoofdrol. Janus was in het Romeinse rijk een God met twee gezichten. Shen Te is degene die het goede vertegenwoordigd maar omdat dit niet vol te houden is verdwijnt ze af en toe van het toneel om terug te komen als haar veel hardere en nuchtere neef Shui Ta.

Wilms (25 jr) maakt een van levenslust en doodsangst vervuld levend mens van haar Januspersonage. Ze zegt er het volgende over: “Het mooie van dit toneelstuk is dat Brecht twee werelden laat samen komen; die van de goedheid en die van de verdorvenheid, die van zorg voor anderen en van opkomen voor je zelf”. Voor haar is het stuk actueel en zeker niet ouderwets, ook al is het lang geleden geschreven. Een parallel ziet zij in het materialisme van de huidige tijd. De vraag die Brecht stelt is of je van Shen Te, die later in het stuk moeder moet worden, mag eisen dat ze altijd zachtaardig en goed is. Ook zij moet proberen om te overleven in een harde, materialistische maatschappij.

Brecht schreef het stuk tussen 1938 en 1943 toen hij als vluchteling voor de Nazi’s in Amerika verbleef.

Hier een compilatie van ‘De goede mens van Sezuan’ van Toneelgroep Maastricht. Bravo!

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Persoonlijk en politiek, Psychologie, Psychologie, proza en poëzie