Zelfstandige praktijk voor psychologische hulp wordt een niche

(Een niche is een product dat door een specifieke doelgroep wordt gekocht.)

Er is een trend gaande dat zelfstandige praktijken voor psychologische hulp aan het verdwijnen zijn. Er zullen steeds minder verwijzingen komen naar deze praktijken door het beleid van VVD minister Schippers. Haar beleid is goed voor de op winst uit zijnde ondernemers in de zorg (en die zijn er heus) waardoor de zorg steeds duurder wordt. En de PVVDA werkt hier aan mee.

Om met Karl Marx te spreken: er is sprake van een steeds verder gaande centralisatie van het kapitaal dat in de zorg omgaat. Er zijn steeds meer instellingen en grote verzekeraars met veel bureaucratie en met de ogen gericht op winst.

Het gevolg van deze ontwikkeling voor de zelfstandige psycholoog ga ik proberen uit te leggen.

De recente introductie van de, voor de cliënt gratis lijkende, POH (Praktijk Ondersteunend Hulpverlener) bij de huisarts enerzijds en het groeiend aantal min of meer grote GGZ instellingen die gerund worden als een bedrijf anderzijds, duwen de zelfstandige praktijkhouder van het toneel. Laten zij dit zomaar gebeuren? Het zou zo maar kunnen want er valt bijna niet tegen deze ontwikkeling te vechten.

De melkboer op de hoek van de straat moest ook verdwijnen met het opkomen van de supermarkten in de jaren ’60. Daar zijn gelukkig vele jaren later de allochtone kruideniers met soms zelfgemaakte producten zoals heerlijke met spinazie gevulde pannenkoeken (zoals de kruidenier van mij) en de reformzaken met al die biologisch gezonde producten voor in de plaats gekomen. In deze kleine zaken is veelal opnieuw sprake van persoonlijke bediening.

Met een aantal collega’s heb ik het weleens gehad over het idee van een soort Max Havelaar keurmerk voor ons zelfstandigen in de psychologische zorg. Dat idee zou uitgewerkt kunnen worden. Maar misschien is de tijd nog niet rijp…

Zelfstandige psychologen zijn hoog opgeleide professionals (GZ-psychologen) die veel liefde voor hun vak hebben en hechten aan hun beroepseer en autonomie. Zij willen zich niet laten inpakken. Ze willen handwerk en maatwerk leveren. Uit het beleid van nu blijkt geen enkele waardering voor deze mensen.

Hoe het werkt

Binnen GGZ instellingen biedt men zowel de zogenaamd specialistische zorg als de zogenaamde basiszorg. Binnen de instellingen gaat basiszorg op in specialistische zorg of net andersom terwijl de zelfstandige praktijkhouder veelal alleen basiszorg biedt. De instellingen hebben namelijk een psychiater in huis die DBC’s kan openen.

Basiszorg en specialistische zorg zijn overigens alleen maar woorden die voor de cliënt niet eens van groot belang zijn. Het zijn woorden die vooral van belang zijn voor de manier waarop psychologische hulp gedeclareerd wordt. En instellingen kunnen dus makkelijker van alles declareren, is het niet onder de noemer van de basiszorg dan wel onder de noemer van de specialistische zorg.

Verder is de BIG-registratie van belang bij hoe het werkt.

Wanneer je als zorg-verlener jouw BIG-registratie wilt behouden moet je een minimaal aantal uren draaien. Als er steeds minder verwijzingen zijn naar jou als zelfstandige psycholoog dan wordt dat moeilijker. Een aantal praktijkhouders zal moeite krijgen om het BIG herregistratie-minimum te halen op basis van gewerkte uren in hun kleiner wordende praktijk. Dit minimum aantal uren ligt voor de GZ-psycholoog veel hoger dan bij andere BIG beroepen. Hier is vanuit o.a. de beroepsverenigingen nooit genoeg verzet tegen geweest. Lukt het om de vereiste uren te draaien door je als zelfstandige GZ-psycholoog aan te sluiten bij een instelling, dan zullen vele collega’s dit doen, vaak tegen hun zin in.

De tendens naar steeds meer instellingen en minder zelfstandige praktijken betekent dat de GGZ duurder wordt. De instellingen zullen namelijk alles wat ze aan hulpvragen binnen krijgen op wèlke vergoeding dan ook weten te zetten (dit is een kwestie van slim en creatief omgaan met declareren) en zij zullen daarmee precies die dure en onoverzichtelijke instellingen worden waar de minister zegt een hekel aan te hebben. Wat de POH gaat kosten weet nog niemand.

De doelgroep van een zelfstandige psycholoog zal volgens mij steeds duidelijker gaan bestaan uit kritische cliënten die zich niet (kunnen of willen) laten afschepen door een POH bij de huisarts en die zich ook niet prettig voelen bij de meer of minder grote instellingen die gerund worden door op winst uit zijnde zorg-ondernemers en waar psychologische hulp voorverpakt over de toonbank gaat en de hulpverlener een werknemer is die onderbetaald wordt. De doelgroep van de zelfstandige psycholoog zal bestaan uit cliënten die net als hun psycholoog prijs stellen op hun autonomie en die er prijs op stellen om de controle te behouden over hoe hun (directe of indirecte) zorg-geld besteed wordt.

En dan heb ik het nog niet over de privacy gehad die door de gecontracteerde zorg binnen instellingen geschonden wordt: een zelfstandige psycholoog kan zolang er vrijheid van keuze bestaat in de zorg nog altijd zelf beslissen om geen contracten met zorgverzekeraars te tekenen.

 

 

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Psychologenpraktijk Gerie Hermans, Psychologie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.